Axillary thoracotomy and vats for the treatment of primary spontaneous pneumothorax

Background: The aim of this study is to examine the recurrence rates and their causes after axillary thoracotomy and VATS for the treatment of primary spontaneous pneumothorax (PSP). Materials and Methods: Patients who were operated due to PSP in our department between January 2011 and December 2016 were analysed retrospectively. Differences in age, sex, operation side, number of chest tubes inserted during operation, duration of postoperative drainage, need for Heimlich valve system, smoking habit and recurrence were examined between two groups of patients, who underwent axillary thoracotomy and VATS. Results: Among 180 patients operated during this period, 98 (54.4%) patients underwent VATS, and 82 (45.6%) patients underwent axillary thoracotomy. The recurrence rate was 6.1% (n=6) in VATS patients, while it was 8.5% (n=7) after axillary thoracotomy, and the difference was not statistically significant (p=0.533). Eight of 13 patients with recurrences were found to be active smokers in the postoperative period. It was found that active smoking increased the incidence of recurrences from 3.6% to 19%, and the difference was statistically significant (p=0.001). Conclusions: We conclude that patients diagnosed with PSP can be operated by videothoracoscopy since there was no significant difference in the recurrence rates after VATS and axillary thoracotomy, and VATS is a more minimally invasive surgical intervention and causes less incision scar compared to axillary thoracotomy. Because of the significant increase in the postoperative recurrence rates, smoking cessation should be recommended to the patients with PSP and necessary precautions should be taken for this purpose.

Decoration of TiO2 with polyfuran to form a new nanocomposite via oxidative chemical polymerization

Determination of Mineral Contents of Some Legume and Cereal Forages Grown as Naturally in Pastures of Erzurum Province

Nutritional Diversity Assessment in Chickpea-A Prospect for Nutrient Deprived World

In developing countries, grain legumes are next to cereals in human food dealing with the hunger and malnutrition. Chickpea ( Cicer arietinum L.) is the nutritious legume crop providing ample amount of proteins, nutrients and vital amino acids to human body. The aim of this mini-review is to provide an overview of the benefits of biofortification of Chickpea crop and nutritional diversity studies on Chickpea conducted so far to strengthen the biofortification process.

Türkçe ve Japoncada Kanıtsallık

Öğretmen Adaylarının Bilgi Kavramına İlişkin Metaforik Algıları

Amerika Birleşik Devletleri’nde Baklagil Tarımının Değerlendirilmesi

Erzurum İli Çayır ve Meralarında Doğal Olarak Yetişen Bazı Buğdaygil Yem Bitkilerinin Nispi Yem Değerleri Bakımından Karşılaştırılması

Erzurum ili cayir ve meralarinda dogal olarak yetisen bazi bugdaygil yem bitkilerinin kimyasal kompozisyonu, kuru madde sindirilebilirligi (KMS), kuru madde tuketimi (KMT) ve nispi yem degerleri (NYD)’nin karsilastirilmasi amaciyla yurutulen calismada, materyal olarak domuz ayrigi (Dactylis glomerata), otlak ayrigi (Agropyron cristatum), kirmizi yumak (Festuca rubra), koyun yumagi (Festuca ovina), alaca brom (Bromus variegatus), mavi ayrik (Agropyron intermedium), cayir kelp kuyrugu (Phleum pratense), cayir salkim otu (Poa pratensis) kullanilmistir. Bugdaygil yem bitkileri arasinda kuru madde, ham kul, organik madde, ham yag, ham protein, notr deterjan fiber, asit deterjan fiber, asit deterjan lignin (KM, HK, OM, HY, HP, ADF, NDF ve ADL) ve nispi yem degerleri (NYD) bakimindan onemli farkliliklar gozlenmistir (P<0.01). Bugdaygil yem bitkilerinin kuru madde sindirilebilirligi (KMS), kuru madde tuketimi(KMT) ve nispi yem degerleri (NYD) sirasiyla %60.36 - 70.75, %1.85 - 3.59 ve 86.75 - 197,04 arasinda degismistir. Sonuc olarak, incelenen bugdaygil yem bitkilerinin geneli itibariyle HP, HY ve HK bakimindan zengin; ADF, NDF ve ADL bakimindan ise fakir olanlarinin kuru madde sindirilebilirligi, kuru madde tuketimi ve nispi yem degerleri (KMS, KMT ve NYD) bakimindan da tatminkar olduklari kanaatine varilmistir.

Diyarbakır Koşullarında Ana ve İkinci Ürün Olarak Yetiştirilen Tane Mısırın Bazı Tarımsal ve Teknolojik Özelliklerinin Biplot Analiz Yöntemiyle Karşılaştırılması

Ana urun ve ikinci urun olarak yetistirilen misir cesitlerinin tarimsal ve teknolojik ozelliklerinin incelendigi bu arastirma, GAP Uluslararasi Tarimsal Arastirma ve Egitim Merkezi arastirma ve uygulama alaninda 2014-2015 yetistirme donemlerinde, tesaduf bloklari deneme desenine gore uc tekerrurlu olarak yurutulmustur. Farkli tohumluk kuruluslarindan temin edilmis, Guneydogu Anadolu Bolgesi iklim kosullarina uyumlu, farkli vejetasyon suresine sahip olan 15 adet tane misir cesidi arastirmada materyal olarak kullanilmistir. Tane verimi ile ele alinan tum ozellikler arasindaki iliskiler once korelasyon analizi sonra da onemlilik arz eden karakterler Biplot analizine tabi tutulmustur. Calismada, ana urun tane veriminin 1580,2 kg/da (PR31D24)  ile 1278,7 kg/da (Ada 95.16) arasinda degistigi, ortalama 1388,8 kg/da oldugu saptanmistir. Ikinci urun tane veriminin ise 1502,3 kg/da (Katone)  ile 1082,2 kg/da (Breaker) arasinda degistigi, ortalamanin 1266,0 kg/da oldugu belirlenmistir. Biplot analizine gore; PR31D24, SyRadioso ve P.31G98 cesitleri arasinda olumlu iliskinin oldugu ve tane verimi, klorofil miktari, hektolitre agirligi ve 1000 tane agirligi yonunden ayni bolgede yer aldiklari saptanmistir. Bunun yaninda Sakarya, Ada 334, Katone, Ada 95.16 ve Breaker cesitlerinin ise bitki boyu, tepe puskulu cikarma suresi, hasatta tane nemi, ham protein orani ve nisasta orani bakimindan ayri bir bolgede bulundugu ve aralarindaki iliskinin ise olumlu oldugu belirlenmistir. Ayrica ham yag orani ve ham protein orani ozelliklerinin diger ozellikler ile aralarinda olumlu bir iliski tespit edilememistir. Merkezde yer alan AS 71 ve Katone cesitleri incelenen ozelliklerin tamaminda denemenin ortalamasina yakin degerler gosterdigi saptanmistir.

Cicer echinospermum P.H. Davis genotiplerinde nohut yaprak galeri sineğine [Liriomyza cicerina Rond. (Diptera: Agromyzidae)] dayanıklılığın değerlendirilmesi

Nohut yaprak galeri sinegi [ Liriomyza cicerina Rond. (Diptera: Agromyzidae)] dikkate deger verim kayiplarina yol actigi icin Turkiye’deki en onemli ve yaygin nohut ( Cicer arietinum L) zararlilardan biridir. Nohut yaprak galeri sinegi zararinin ustesinden gelmek icin en pratik, cevreci ve ekonomik cozumlerden biri dayanikli cesitlerin kullanilmasidir. Bu calisma tarimi yapilan nohut ile melezlenebilen Cicer echinospermum P.H. Davis genotiplerinin nohut yaprak galeri sinegine dayaniklilik icin degerlendirilmesini amaclamistir. C. echinospermum turune ait 22 genotip ve nohut yaprak galeri sinegine duyarli tarimi yapilan bir genotip tarla kosullarinda bir 1-9 gorsel olcek kullanilarak degerlendirilmistir. Hassas genotip (CA 2969) her 10 sirada tekrarlanmistir. Genotipler 1-9 gorsel olcegi uzerinden hassas genotip 8 olcek degeri aldiktan sonra degerlendirilmistir. C. echinospermum genotiplerinin buyuk cogunlugu dayanikli olarak bulunmustur. Bu dayaniklilik kaynaklari C. echinospermum tarimi yapilan nohut ile melezlenebildigi icin islah programlarinda kullanilabilecektir.